یاغریب مدینه ادرکني

باز طوفان ب جان قافیه هاست

در حسینیه دلم غوغاست

جعده دنیای کوچکی دارد

دل بانو رباب ِ تو دریاست

خوش ب حال خودم از این ک سرم

روی پاهای سید الشهداست

مرد گریه نمی کند ... آخر

گریه های تو روز عاشوراست:

گل ِ قاسم شکفته در باغت

و فدای سر تو عبدالله ست

کاش سردار ِ لشکرت بودم

که نگویند یکّه و تنهاست!

راستی گفته بودمت ک چقدررر

گنبد

و

بارگاه

تو

زیباست؟!

میم مثل مرضیه...